ฤดูกาล 1995/1996 ตามหลัง 12 แต้ม แต่แมนฯยูแซงคว้าแชมป์

ฤดูกาล  1995/1996  แมนฯยูออกสตาร์ทได้อย่างขี้เหร่ พวกเขาแพ้ตั้งแต่นัดแรกของฤดูกาลโดยการออกไปแพ้ แอสติล วิลล่า  1-3  ก่อนจะกลับเก็บชัยชนะ  5  นัดรวด แซงนำเป็นจ่าฝูง

พรีเมียร์ลีก ดำเนินไปจนถึงนัดที่  23  ของฤดูกาล แมนฯยูแพ้ไป  4  นัด จาก  17  นัด ต่อมาโดยเฉพาะช่วงปลายเดือนธันวาคมถึงเดือนมกราคม พวกเขาพ่ายแพ้  3  นัด เสมอ  1  ชนะ  3  ทำให้ตอนนั้นนิวคาสเซิล ทีมฟอร์มแรงนำเป็นจ่าฝูงแบบไร้คู่แข่ง ทิ้งห่างแมนฯยูไนเต็ดแบบไม่ต้องสืบถึง  12  คะแนน

จากนั้นอีก  11  นัดต่อมา แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด มีก๊อกสอง พวกเขาเก็บชัยชนะ  10  จาก  11  นัด  สะดุดเสมอเพียงแค่  1  นัด ขณะที่นิวคาสเซิล  เหมือนน้ำมันจะหมด พวกเขาพ่ายแพ้  5  จาก 11 นัด  ทำให้แมนฯยูพลิกแซงนำเป็นจ่าฝูง และนำไปจนจบฤดูกาลโดยจบ  38  นัดของฤดูกาลนั้นแมนฯยูมีคะแนนเหนือ นิวคาสเซิล  4  คะแนน  และนั่นเป็นการปาดหน้าคว้าแชมป์ที่หน้าเจ็บใจที่สุดสำหรับ สโมสรนิวคาสเซิล  และนั่นคืออันดับสูงที่สุดในพรีเมียร์ลีก ที่นิวคาสเซิลทำได้มาจนถึงทุกวันนี้

โดยผู้เล่นตัวหลักของแมนฯยูไนเต็ด ในฤดูกาลนั้น ประกอบไปด้วย

ผู้รักษาประตู ปีเตอร์ ชไมเคิล

กองหลัง แกรี่ เนวิลล์ , ฟิลด์ เนวิลล์ , เดนนิส เออร์วิน , สตีฟ บรูซ , แกรี่ พัลลิสเตอร์

กองกลาง เดวิด แบ็คแคม , รอย คีน , พอล สโคลย์  , ไรอัน กิ๊กส์ , ลี ชาร์ป , นิกกี้ บัตต์

กองหน้า เอริค คันโตน่า , แอนดี้ โคล

เอริค คันโตน่า ยิงประตูได้มากที่สุดในทีม ที่จำนวน  19  ประตู รวมทุกรายการ

แบ่งเป็นการยิงในพรีเมียร์ลีก  14  ประตู ขณะที่พอล สโคลย์  ยิงมากสุดเป็นที่  2  ที่จำนวน  14 ประตู  แอนดี้ โคล  13  ประตู ไรอัน กิ๊กส์  12  ประตู